Blog 3 Ik ken je (niet meer)

 

 Logo Beide benen op de grond

Uit mijn praktijk, met toestemming om te delen:

Mijn kinderen, dat waren ze zeker, dat wist ik maar nu voel ik het niet meer. Mijn kinderen had ik altijd begrepen, ik kende elk gebaar. Ik wist wat de trillende lip betekende, ik hoorde aan de tassen die in de gang gesmeten werden in welke stemming ze waren. Ik keek naar ze en ik kende ze. Zij waren van mij, ik hoorde bij hen en zij hoorde bij mij.

Hoe anders is alles nu. Ik mag in twee dagen tijd bijna twee weken afwezigheid inhalen. Ze vertellen niet zoveel :  dat hebben we  allemaal al verteld joh! Oh, dat was vorige week, dat weet ik allemaal niet meer. Pap, is er nog wat lekkers?

De één heeft de tv al aan, de ander zit wat moe voor zich uit te kijken. Ik vraag of alles ok is, ze knikt bevestigend. Ik vraag het nog eens, ‘ja hoor, alles goed’ en ze pakt een dekentje en gaat lekker liggen. ‘Gaan we zo eten,’ vraagt ze. Ik knik en ga naar de keuken om aan het eten te beginnen.

Ik zie dat ze blij zijn, ik voel hoe fijn ze het vinden om bij mij te zijn. Ik knuffel en krijg knuffels terug. Ik vertel hoeveel ik van ze hou en zij fluisteren ik hou van jou papa terug. En toch weet ik dat ik ze aan het kwijtraken ben. Ik weet het omdat mijn gevoel iets anders zegt dan het antwoord dat ze mij geven.

Ze zeggen dat het goed met ze gaat maar ik kan het echte antwoord niet meer lezen van de gezichten. Daar waar ik ten tijde van mijn huwelijk de mimiek kende van hun gezichten en ‘wist’ wanneer het antwoord klopte of niet , nu weet ik het niet meer. Langzaam worden hun gezichten onleesbaar en ik kan er niets aan doen.

’s Avonds bij het naar bed gaan schiet er van alles door mijn hoofd: Ik mis hun ontwikkeling, ik zit er soms naast, steeds meer de laatste tijd en dat baart mij zorgen. Wat voeg ik straks toe aan hun leven. Wat kan ik voor hun betekenen? Wie wil ik zijn en hoe blijf ik hun bereiken?

Midden in de nacht voel ik de jongste naast mij in bed kruipen. Ze huilt en kruipt dicht tegen mij aan: ‘papa, ik mis jou zo erg’.

Ik sla mijn armen om haar heen en zeg, ’ ik jou ook, heel erg’ en huil zachtjes met haar mee.

Een vader

 

 

Categorie:

Waar kun je Beide Benen op de Grond vinden?

Onze Missie

Met Beide Benen op de Grond is een energievolle plek waar je kan verblijven – gecoacht en getraind wordt - totdat je energetisch opgeladen bent en klaar bent om ‘met beide benen op de grond zelfstandig verder te gaan’.

Contactinformatie

06-5513 5776

Juttestraat 5
7848 CJ Schoonoord 

Aanmelden nieuwsbrief